Zomers bieden altijd de potentie om allerlei heerlijke en smakelijke avonturen te beleven die in de winter gewoon net wat minder lekker zijn…
het belangrijkste voor ons, wijngekken: buiten eten en drinken!

We werden het afgelopen weekend uitgenodigd bij vrienden om héérlijke gerookte paling te komen eten. Een kans die we natuurlijk niet voorbij laten gaan!

Een onooglijke vis is het eigenlijk, zo’n palinkje. De volwassen variant van de Anguilla, hier klassiek omschreven:

Aal — paling. Twee benamingen voor dezelfde visch (anguilla.) De anguilla, jong zijnde, wordt aal, ouder en vetter geworden, wordt zij paling genoemd. Daar de kleur van de paling donkerder en de kop meer uitgegroeid is, meenen sommigen (zelfs visschers) dat het eene andere visch is.

Wij aten de volwassen variant, uit Ierland. Helaas niet meer uit het IJsselmeer, want daar zijn de beesten bijna niet meer te vinden. De chef rookt in zijn palingrookton (een eigen ontwerp, nu na jaren finetunen geperfectioneerd) in ongeveer anderhalf uur een portie sappige beesten,  Exacte informatie over temperaturen en houtsoorten houdt de beste man voor zichzelf! Deze alen eet je dan van de graat, want dan proef en voel je de smaken en texturen het best. Met je handen dus! Daarom van deze handelingen geen foto’s, want binnen vijf minuten zit alles onder de paling…

Ook de wijnglazen zitten onder de vette vingervlekken, maar geen mens klaagt want gevuld met een prachtige Pinot Grigio uit Veneto. Mon Dieu, wat lekker! Een hap van de paling weggespoeld met deze wijn van de voet van de Dolomieten laat elke vezel van je lijf rillen. Puur genieten! De vette paling was perfect in balans met de frisse zuren van deze wijn.

Mocht je eens paling eten, denk dan aan deze wijn! Verrukkuluk!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *